Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/5122 Esas - 2018/2516 Karar Ve 07.03.2018 Tarihli Kararı

Künye

• Mahkeme: Yargıtay 12. Ceza Dairesi
• Esas No: 2017/5122
• Karar No: 2018/2516
• Karar Tarihi: 07-03-2018

Mevzuat

• 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu
  • Madde 134: Özel hayatın gizliliğini ihlal.

Özet

Sanık, ayrı yaşadığı eşinin babası olan katılanın evine çocuklarını görmek için geldiğinde çıkan tartışmayı kamera ile kaydetmiş ve bu görüntüleri soruşturma dosyasına delil olarak sunmuştur. Katılan, bu kaydın özel hayatın gizliliğini ihlal ettiğini iddia ederek şikayetçi olmuştur. İlk derece mahkemesi, sanığın beraatine karar vermiştir. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, sanığın kayda aldığı görüntüleri üçüncü kişilerle paylaşmadığı ve çoğaltarak dağıtmadığı, sadece kaybolma olasılığı bulunan delili muhafaza amacıyla hareket ettiği ve hukuka aykırı davranma bilinciyle hareket etmediği gerekçesiyle beraat kararını onamıştır. Yargıtay, sanığın eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturmadığına karar vermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Özel Hayatın Gizliliği
• Kamera Kaydı
• Delil Muhafazası
• Beraat
• Yargıtay Kararı
• Ceza Hukuku

Sorular

• Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu hangi durumlarda oluşur?
• Hukuka uygun delil elde etme koşulları nelerdir?
• Mahkemeler, özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna ilişkin beraat kararlarını hangi durumlarda onar?
• Delil muhafazası amacıyla yapılan kayıtlar hukuka uygun kabul edilir mi?

Karar

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanığın ayrı yaşadığı eşinin babası olan katılanın evine çocuklarını görmek için geldiğinde çıkan tartışmayı kamera ile kaydedip soruşturma dosyasına delil olarak sunduğu iddia edilen olayda, kayda aldığı görüntüleri üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, kendisine yönelen eylem nedeniyle başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken, kaybolma olasılığı bulunan delilin muhafazasını sağlayıp, katılanın eylemini ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davranmaması nedeniyle yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sonuç

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.